13 July 2011

Το πάρτι του εργένη είναι κάτι που σου μένει


Δεν έχω μέρος να κόψω τα νύχια των ποδιώνε. Δεν επιτρέπεται λέει πουθενά στο σπίτι. Ούτε στα μπαλκόνια. Μόνο στην μπανιέρα. Η μπανιέρα δεν βρίσκεται όμως εκεί για να κόβεις τα νύχια σου. Η δουλειά της είναι άλλη. Δεν ξέρω δηλαδή τι μπορεί να συμβεί αν την χρησιμοποιήσεις για άλλο σκοπό από αυτόν για τον οποίο την αγόρασες. Μπορεί να ακυρώνεται η εγγύηση. Είναι σαν να συνδέεις το πλέϊστέσιο στον φούρνο μικροκυμάτων.

Δηλαδή αν αύριο-μεθαύριο έρθει ο υδραυλικός και βρει νύχια στο σιφόνι δεν θα φταίει αν σηκωθεί και φύγει και δεν αναλάβει την επισκευή. Και μπορεί να μας κάνει και μήνυση άμα θέλει.

Πέρα από αυτό, κανόνισα το πάρτι του εργένη. Την επόμενη Παρασκευή. Τίποτα ιδιαίτερο μωρέ, τα κλασικά: Παλπ φίξιο, καζίνο, σαβούρα για φαγητό, αλκοόλ, βυζιά. Καπάκι μετά την δουλειά. Λογικά με τα ρούχα της δουλειάς.

Δεν θα είμαστε πολύς κόσμος. Στην πραγματικότητα βρήκα μόνον έναν κατεστραμμένο φίλο ο οποίος έτσι κι αλλιώς έχει πάρει το δρόμο προς το σβήσιμο και λίγο πριν το τέλος, μου το πρότεινε. Παίζει μέχρι τότε να έχει σβήσει, οπότε να μείνω με το πλάνο.

Από το παραπάνω πλάνο έχει ιδιαίτερη σημασία για εμάς το φαγητό. Όταν λέμε «σαβούρα» δεν εννοούμε κανένα βρώμικο στην πειραιώς. Το φαγητό που θα φάμε πρέπει να είναι στην λίστα του παγκόσμιου οργανισμού υγείας με τίτλο “Biohazard level 4” μαζί με τον έμπολα και τον βολιβιανό πυρετό. Μαζί με την παραγγελία να σου φέρνουν φυλλάδιο οδηγιών και στολή. 

Έχω κι εκείνο το πρόβλημα με τις ηλεκτρικές συσκευές. Αγόρασα τηλεόραση. Καλή. Δούλεψε μερικές ώρες, χάλασε, ήρθε το σέρβις, την πήρε. Ήθελε λέει αλλαγή στο τροφοδοτικό. Ήρθε το τροφοδοτικό, το αλλάξανε. Μόλις την βάλανε μπροστά, ξαναχάλασε το τροφοδοτικό και μαζί με αυτό και μία πλακέτα. Μέσα στο σέρβις αυτά. Νέα παραγγελία τροφοδοτικού και πλακέτας. Τώρα περιμένω να χαλάσει το τροφοδοτικό, η πλακέτα και το τηλεκοντρόλ. Επόμενο βήμα: τροφοδοτικό, πλακέτα, τηλεκοντρόλ και να αρρωστήσει ο σκύλος μου.

Το ερκοντίσιο το ίδιο. Και τα δυο. Το ένα το πήρανε. Το φτιάξανε. Το φέρανε πίσω. Έχει το ίδιο πρόβλημα αλλά σε μικρότερο βαθμό. Το άλλο ήταν πιο τυχερό. Τους πήρε μόνο πέντε επισκέψεις για να τοποθετηθεί σωστά. Τρεις επισκέψεις πριν την πρώτη χρήση κι άλλες 2 αμέσως μετά.  
Έχω κι εκείνο το θέμα με τον θόρυβο. Ανάβω την επαγωγική εστία και έρχεται η αστυνομία στο σπίτι. Το ίδιο και με το πλυντήριο ρούχων. 

Α ναι. Ιντερνετ.
Έβαλα δικό μου για να μην κλέβω από τον γείτονα και συνεχίζω να κλέβω από τον γείτονα. Απλά τώρα πληρώνω και ΟΤΕ. Δηλαδή από καρμική άποψη, είναι καλύτερα.
Τι άλλα;

Η βάση της τηλεόρασης. Σιγουράντζα. Επίσημη. Ο πωλητής ήταν πιο σίγουρος ότι ταιριάζει με την τηλεόραση μας κι από το ότι ο ήλιος δύει στην δύση. Δεν ταίριαζε. Την χρησιμοποιήσαμε για να μην κλείνει η πόρτα από τον αέρα.
Εν τω μεταξύ όταν ανοίγω την βρύση στην κουζίνα, ακούγεται θόρυβος από το σιφόνι του μπαλκονιού. Το σπίτι είναι 5 ετώνε. Μπραντ νιου.

Έχω κι ένα μικρό πρόβλημα με την κόλα της λαδόκολλας. Αγόρασα λαδόκολλα για να τυλίγω κοψίδια και το ρολό ήταν κολλημένο με μία παράξενη ουσία. Αυτή η ουσία έχει κολλήσει παντού και δεν φεύγει. Με τίποτα. Δεν θα φύγει ποτέ. Δοκίμασα από οινόπνευμα μέχρι απειλές. Παραμένει κολλημένη στον πάγκο της κουζίνας. Το αποδέχτηκα και προχώρησα μπροστά.

Αγόρασα και κοστούμι. Καλό. Από καλό μαγαζί. Το πλήρωσα και το άφησα για κάποιες διορθώσεις αλλά δεν θα πάω να το πάρω. Ο πωλητής δείχνει επιθετική συμπεριφορά απέναντι μου. Δεν ξέρω γιατί.  Αν είναι να πάω τελικά, θα πάω με παρέα. Τον Ζαμπίδη.

Μου κλέψαν και το χαλάκι του μπάνιου.

Έχω κι εκείνον τον γείτονα, μόλις βήξω μου χτυπάει το κουδούνι.

Τι άλλα εσύ;

23 June 2011

Δεν μου σηκώνεται ακόμα

Εν μέσω αξιοθαύμαστων λαϊκών συνευρέσεων, αναμφισβήτητων και σίγουρα επωφελών κοινωνικών ζυμώσεων, στα πρόθυρα ενός καλοκαιριού δίχως χρώματα, δίχως πατούσες στιγματισμένες από αμμοβολή και ώμους χαραγμένους από φιλικές αγκαλιές, έπειτα από ένα χειμώνα το ίδιο μη παραγωγικό όπως και οι προηγούμενοι, που φεύγοντας μας κουνάει το μαντήλι, όχι εκείνο το άσπρο μαντήλι του ύστατου χαιρετισμού αλλά εκείνο το μαύρο και λίγο γκρι της συνωμοτικής επανασύνδεσης, σαν αυτό που λένε «γάμα όσες θές, πάλι σε μένα θα καταλήξεις», έπειτα από όλα αυτά, και μέσα σε όλα αυτά ταυτόχρονα, αποφάσισα να αλλάξω τρόπο ζωής, να απαλλαγώ από το μανδύα της προκατάληψης που μου πρόβαραν όταν ήμουν πολύ μικρός για να μη μου αρέσει και αρκετά μεγάλος για να έχω οποιαδήποτε διάθεση να αλλάξω τον εαυτό μου, πόσο μάλλον τον πλανήτη αυτό, γεμάτο γαζέλες, λάμα και μερικά άλλα ζώα και ψάρια, με το καθόλου πρωτότυπο όνομα «γή». Η αλλαγή που έπεισα τον εαυτό μου να κάνει, αν και δεν αποτελεί παράδειγμα δημιουργικής σκέψεως, δράσης ή έστω συνειδητής επιλογής, με έκανε να νιώσω όμορφα, έστω και αν αυτή η όμορφη αίσθηση δεν κράτησε παρα λιγοστά λεπτά, μην πω δευτερόλεπτα, μην πω δέκατα ή και εκατοστά του δευτερολέπτου. Σημασία όμως δεν έχει καμία. Διότι, όπως ξέρουν οι ασπρομάλληδες και τα παιδιά θαύματα, σημασία δεν έχει η διάρκεια, αλλά το υπόβαθρο μιας πράξης, η αιτιότητα του Αριστοτέλη, ή πιο απλά και λαϊκά, το ζουμί. Το ζουμί λοιπόν της πράξης μου αυτής, της οποίας το αντικείμενο και την ουσία ακόμα δεν έχω περιγράψει για λόγους που έχουν να κάνουν με τη διατήρηση της προσοχής και το ενδιαφέροντος του αναγνωστικού κοινού, είναι ότι έκανα αυτό το βήμα που μερικοί συνηθίζουν να αποκαλούν ως το «πλέον σημαντικό» στην αναζήτηση της προσωπικής ευτυχίας, το μετέωρο βήμα του ανθρώπου που μετατρέπεται σε ένα απλό, μικρό αλλά ουσιώδες βήμα προς την αυτοπραγμάτωση και, γιατί όχι, και στην αυτογνωσία. Λίγοι το καταφέρνουν, ακόμα πιο λίγοι το δοκιμάζουν. Αλλά ακόμα πιο λίγοι είναι αυτοί που το χρειάζονται συνειδητά. Λίγοι έχουν ανάγκη την υπενθύμιση του αυτονόητου αφού, και γι αυτό δεν είμαι διόλου περήφανος, λίγοι αδυνατούν να παινευτούν, έστω και λίγο, για την ευφυΐα τους. Ένας από αυτούς και εγώ και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν και άλλο ντροπαλοί βλάκες όπως εγώ που δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Βλάκες, ηλίθιοι, βλήματα, στόκοι, γκασμάδες, σούργελα, παρτάλια, ούζα, μαλάκες, υπάρχουν τόσες λέξεις να περιγράψουν κάτι που μόνο λίγοι αντιλαμβάνονται. Μα δεν είναι ντροπή. Μόνος ένας βλάκας όπως ο γράφων θα μπορούσε να νιώσει, έστω και λίγη χαρά από κάτι τόσο απλό. Ναι, προχτές, εκεί που έβλεπα τηλεόραση κοντά στα μεσάνυχτα, ένα χέρι ήρθε και μου έκλεισε τα μάτια. Το ένιωσα σε όλο μου το κορμί, το ένιωσα στα δυο μου μάτια, στα δύο μου χέρια και στο ένα πόδι που μου έχει απομείνει ύστερα από τα θλιβερά γεγονότα που προκάλεσε η εταιρία camper ένα σαββατιάτικο πρωινό που κατά τα άλλα η ροή του προγράμματος των γνωστών καναλιών δεν άλλαξε καθόλου, ενώ ο ήλιος έδυσε, χωρίς καμιά έκπληξη, στην δύση. Το ένιωσα ακόμα και μέσα μου: στο συκώτι, στο στομάχι, στο παχύ έντερο και το άλλο, το λιγότερο παχύ που όμως λεπτό δεν το λες, στη σπλήνα μου και φυσικά, θα το ένιωθα και στην κύστη κόκιγως αν δεν την είχα αφήσει και αυτή σε ένα παραθαλάσσιο μέρος που όμως θα θυμάμαι για πάντα λόγω τον εξαιρετικών θαλασσινών που σέρβιρε στους πελάτες του. Το ένιωσα παντού. Και τότε, σαν να μου το είχε σφυρίξει κάποιος, σα να μου το είχε εμφυσήσει, σηκώθηκα, πήγα στο μπάνιο, και έπλυνα τα δόντια μου. Ήμουν πια καθαρός. Τι ανακούφιση.

21 April 2011

Κατάνυξη


Η Μαρία κεράτωσε τον Ιωσήφ και έμεινε έγκυος με κάποιον άλλον. Μετά βρήκε την καλύτερη δικαιολογία στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Το πρόβλημα με τις θρησκείες είναι πολλαπλό και δεν μπορεί να αναλυθεί εύκολα από κάποιον σαν κι εμένα.  Υπάρχουν όμως ορισμένα σημεία τα οποία θα μπορούσαν να βελτιωθούν. Δείτε το σαν εποικοδομητική κριτική από κάποιον που έχει τόση σχέση με τις θρησκείες όση και οι τσιπούρες με το διάστημα. 

Ας φέρω ένα παράδειγμα. Ο Χριστός, από ότι διαβάζω στο ίντερνετς, πρέπει να ήταν γαμώ τα παιδιά. Είχε φτιάξει κομούνα μέσα στο κράτος του Ισραήλ και έσπαγε τα νεύρα στην εξουσία. Αν ζούσε σήμερα τον φαντάζομαι να συχνάζει στο Νοσόστρο στα Εξάρχεια και να τρώει ξύλο από την ομάδα ΔΙΑΣ τρείς φορές την εβδομάδα. Έκανε παρέα με όλους, σιχαινόταν το κεφάλαιο και τις πολυεθνικές της εποχής και η μόνη του έννοια ήταν να διαδώσει την αλήθεια του στον κόσμο. Κι όταν λέω «αλήθεια», εννοώ την δικιά του υποκειμενική αλήθεια. Which is fine with me. Μέχρι εκεί τα πάμε μια χαρά. 

Στα λίγα χρόνια που έζησε, ο Χριστός φρόντισε να δώσει όλα τα marketing tools σε αυτούς που θα ακολουθούσαν έτσι ώστε να μην μπορεί κανείς να αμφισβητήσει το προϊόν. Παράδειγμα: έδωσε τις δέκα εντολές. Οι εντολές αυτές όμως ήταν τόσο αυστηρές που δεν υπήρχε περίπτωση να μην τις παραβιάσει ο πελάτης εκτός κι αν ήταν χελώνα καρέτα-καρέτα. Η παραβίαση δημιουργούσε ενοχές και οι ενοχές φόβο για να μην πάει ο παραβιαστής στην κόλαση. Ο φόβος με την σειρά του κρατούσε τον πελάτη στο μαντρί. Αυτή η μέθοδος είναι ένα μόνο από τα πράγματα που έχουν προσφέρει οι θρησκείες στον σύγχρονο κόσμο. Την συναντάμε κατά κόρον και στα δελτία ειδήσεων.

Τι γίνεται όμως με αυτούς που παραβίαζαν τις εντολές; Θα ήταν για πάντα καταδικασμένοι να πάνε στην κόλαση; Αν αυτό ίσχυε, τότε η κόλαση θα ήταν τίγκα στον κόσμο και στον παράδεισο θα ήταν μόνο ο Χριστός με την οικογένεια του και μερικές χελώνες. Σε αυτό το πρόβλημα ήρθε να δώσει απάντηση η μετάνοια. Η μετάνοια ήταν ένα εργαλείο των πωλήσεων προκειμένου να μπορεί ο πελάτης να επιστρέψει. Με ένα σχετικά μικρό ποσό έπαιρνε το λεγόμενο συγχωροχάρτι και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Το καλό με αυτή την υπόθεση ήταν ότι στην μετάνοια δεν υπήρχε όριο. Θα μπορούσες να μετανοήσεις όσες φορές ήθελες.  Με το αζημίωτο φυσικά.

Να σημειώσω εδώ ότι ο Χριστός δεν έχει καμία ευθύνη για την υλοποίηση των οδηγιών του. Ναι μεν έδωσε το βασικό πλαίσιο, αλλά δεν περίμενε ότι αυτό θα εξελιχθεί σε μία καλοστημένη επιχείρηση. Αν το δούμε αντικειμενικά, δεν έχει καμία σχέση η αναρχική φύση του ιδρυτή με το φασιστοπαπαδαριό που διοικεί την εταιρεία σήμερα. Αυτά προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Συνεχίζουμε λοιπόν.

Ο Χριστός είχε φτιάξει και ένα FAQ το οποίο είχε δώσει στο Customer Care προκειμένου να έχουν μία απάντηση για κάθε ερώτηση του πελάτη. Αν κάποιος πελάτης ξαφνικά αποκτούσε IQ μεγαλύτερο του αχινού και αναρωτιόταν «βρε λες να με δουλεύουν;»  υπήρχαν  έτοιμες απαντήσεις για όλα. Όταν όμως τα πράγματα γινόντουσαν πραγματικά δύσκολα, υπήρχε η απόλυτη απάντηση: «άγνωσται αι βουλαί του κυρίου». Ας πάρουμε ως παράδειγμα την παρακάτω συνομιλία:

Π(ιστός): Καλημέρα
C(ustomer service): Γεια σας
Π: Αφού ο θεός είναι παντοδύναμος, γιατί αφήνει να πεθαίνουν παιδιά;
C: Για να δοκιμάζει την πίστη των γονιών τους
Π: Ναι αλλά πεθαίνουν και παιδιά τα οποία δεν έχουν γονείς γιατί έχουν πεθάνει κι αυτοί. Κι επίσης δεν υπάρχει άλλος τρόπος να δοκιμάσει την πίστη; Τι φταίνε τα παιδάκια;
C: Άγνωσται αι βουλαί του κυρίου.

Αλλά υπήρχαν και περιπτώσεις που το ίδιο το project παρουσίαζε προβλήματα. Δηλαδή αν κάποιος έμπαινε στην διαδικασία να ζητήσει αποδείξεις για το οτιδήποτε, έπαιρνε την τρελή απάντηση «πίστευε, και μη ερεύνα».  Πολλά χρόνια μετά κάποιοι άπιστοι εγκάθετοι άλλαξαν την θέση του «,» και το έκαναν «πίστευε και μη, ερεύνα». 

Π1: Μαμά, υπάρχει παράδεισος;
Π2: Φυσικά παιδί μου
Π1: Έχεις οποιαδήποτε ένδειξη γι αυτό;
Π2: Πίστευε και μη ερεύνα. Έλα να φας τώρα.

Ένα άλλο πρόβλημα που προέκυψε αρκετά χρόνια μετά την εποχή του Χριστού ήταν με το fan club. Αν ρίξει μια ματιά κάποιος στα ατομάκια που πάνε στην εκκλησία θα διαπιστώσει ότι κάτι δεν πάει καλά. Δηλαδή γαμώ τα παιδιά ο Χριστός αλλά το fan club του μπάζει από παντού. Είναι σαν το fan club του Χατζηγιάννη αλλά από την ανάποδη. Μάλιστα με τον ανταγωνισμό που υπάρχει στην ελεύθερη αγορά, γιατί να επιλέξει κάποιος τον χριστιανισμό και να μην πάει στον βουδισμό που κάνουνε και yoga κι έχει και ωραίες γκόμενες;

Εδώ έχω μια ριζοσπαστική πρόταση την οποία έχω ξεσηκώσει από τον νεοελληνικό τρόπο ζωής: Face control στο κατάστημα! Να βάλουνε φουσκωτούς να φυλάνε τις εισόδους των εκκλησιών και να μην αφήνουν κάθε χλιμίτζουρα να μπαίνει μέσα.  Γριούλες, παπούδες, ψηφοφόροι του πασοκ και της ΝΔ καθώς επίσης και όποιος δεν φοράει trendy ρούχα και δεν συνοδεύεται από γκόμενα δεν θα πρέπει να μπορεί να βρει θέση ούτε στο μπαρ για αγιασμό στα γρήγορα. 

Επίσης τα μέλη θα πρέπει να δικαιούνται πιστωτική κάρτα τύπου “miles and more” και να έχουν εκπτώσεις στα διάφορα προϊόντα ανάλογα με τους πόντους που έχουν μαζέψει (γάμοι, βαφτίσια, τρισάγια). 

Πάρτε το παράδειγμα της Apple. Πουλάει πιο πολύ και από την Coca Cola χωρίς να έχεις κανέναν απολύτως λόγο να αγοράσεις τα προϊόντα της, αν τα συγκρίνεις με τον ανταγωνισμό. Γιατί; Γιατί το marketing της Apple είναι μερικές χιλιάδες χρόνια μπροστά. 

Η Apple δεν σου πουλάει κινητό τηλέφωνο, σου πουλάει το δαγκωμένο μήλο που έχει από πίσω. Σας θυμίζει τίποτα το δαγκωμένο μήλο;;; Γιατί να μην κάνει claim το copyright η εκκλησία και να πάει την Apple στα δικαστήρια; Το δαγκωμένο μήλο παραπέμπει απευθείας στην ιστοριούλα με τον Αδάμ, την Εύα και το φίδι και ακόμα κι ένας πρωτοετής δικηγόρος μπορεί να αποδείξει ότι η Apple δεν είχε ιδρυθεί όταν ο Αδάμ έφαγε το μήλο. Easy.

Δεν θέλω να σας κουράσω άλλο μέρες που είναι. Το κεντρικό μήνυμα το πήρατε. Ελπίζω να το πάρει και ο Πατριάρχης (CEO της χριστιανοσύνης) και να τρέξει λίγο τους από κάτω του γιατί έτσι όπως πάει το μαγαζί θα κλείσει. 

Happy resurrection.

20 April 2011

Δεν μου σηκώνεται πια

Στο πράσινο δωμάτιο, κάθομαι κουρασμένος
Φιλονικώ με τη σιωπή,- λες να μαι τρελαμένος;-
Να σου τηλεφωνήσω άμεσα, σκέφτομαι καμιά φορά,
Μα ξέχασα, γαμώτο μου, δε μου σηκώνεται πια.

Μίλησα με ένα γιατρό, μου έδωσε τρία χάπια,
Ένα για κάθε πρωί και δυο για τα βράδια,
Τα κούμπωσα με ενθουσιασμό, τέτοια είχα λαχτάρα,
τέρμα οι πλαδαρότητες, ζήτω η σηκωμάρα.

Μπήκα λοιπόν στο πρώτο μπαρ που βρήκα στην Αθήνα,
Έγνεψα στην κοπελιά πως θέλω μια τεκίλα,
Την ήπια αυτή και άλλη μια, και ύστερα άλλη μια
Μέχρι που την πόρτα μου, χτύπησε η ανία.

Να φύγω ήμουν έτοιμος να πάω στο τσαρδί μου,
Και σκέφτηκα πως πρόπερσι, σε γνώρισα καλή μου,
Τότε που σε πήδαγα οκτώ φορές τη μέρα,
Σαν το χταπόδι σε έσφιγγα και βόγκαγες με τρέλα.

Μα να που όλα άλλαξαν, και τώρα φεύγω μόνος,
Πάνε τα χρόνια της χαράς, που καύλωνα συντόμως,
Πάνε τα χρόνια που άρεσα, δε θα ξανάρθουν πια,
Αφού η μοίρα το ήθελε, να μη μου σηκώνεται πια.

Καθώς στο δρόμο πήγαινα, πρόσεχα τις γυναίκες,
Άλλες ψηλές, άλλες λεπτές, άλλες φορούσαν γκέτες.
Θα ήθελα να με ήθελαν, όλες ή έστω μια,
Να μ ‘έπαιρνε από το χέρι της στην άσπρη παραλία,
Να τρέχαμε ανέμελοι μες την αστροφεγγιά,
Μα όλα αυτά είναι όνειρα (δε μου σηκώνεται πια)

Έμπηξα τα κλάματα σε ένα σκαλοπάτι,
Δε με ένοιαζε αν έμοιαζα σε όλους με σακάτη,
Τον ουρανό τον κοίταξα μες την απελπισιά,
Ας μου σηκωνότανε θεούλη μου, για άλλη μια φορά.

Οι ουρανοί δεν άνοιξαν, κάνα Θεό δεν είδα,
Είδα όμως ένα φώς, κάτι σαν ηλιαχτίδα
Και από μέσα φάνηκε, (έμοιαζε με ψέμα)
Μια προβατίνα μαλλιαρή, που φόραγε ένα στέμμα.

Τα έχασα ο άνθρωπος, τόση είχα πιει τεκίλα;
που άκουγα να μου μιλά μια άσπρη προβατίνα;
«Είμαι της Στύσης η θεά, η λύση στο πρόβλημα σου
Τα κλάματα σου μ’ άγγιξαν, και ήρθα εδώ κοντά σου»

Τα μάτια μου όταν άνοιξα, ήμασταν στο σαλόνι
Εγώ και η προβατίνα μου, πιο δίπλα το χταπόδι
Την χάιδεψα με σεβασμό, της έβγαλα το στέμμα,
Και αμέσως το κατάλαβα πως δεν ήταν παρθένα.

Το κάναμε μια και δυο, και έβγαλα τόνους σπέρμα,
Την άγγιζα με προσοχή, την έχυνα στο δέρμα,
Και όταν ξανά ξύπνησα, πόναγα στο κρανίο
Και η προβατίνα έφτιαχνε, καφέ και για τους δύο.

Καθίσαμε τον ήπιαμε, μου βαλε λίγο γάλα,
Και ύστερα με άφησε σαν ψάρι μες την γυάλα
Πόναγε το κεφάλι μου, μα δε με ένοιαζε πια
αφού από κείνη τη νυχτιά, , δεν μου πέφτει πια.

01 April 2011

Η κοντεσα

Σε ένα σπίτι απόμερο, ποσώς καθαρισμένο,
Ζούσε ένας άνθρωπος κενός με κρανίο ξυρισμένο.
Κάθε μέρα έκλαιγε, μονάχος ο καημένος
Και έβριζε την μάνα του νιώθοντας προδομένος
Μα και τις νύχτες μόνος του, έκλαιγε και πάλι,
H μοναξιά του θλιβερή, έβραζε στο καζάνι

Έτρωγε από τα όνειρα, που κάποτε ποθούσε
Έπινε από τον έρωτα που τότε τον μεθούσε
Τότε που ήταν όμορφος, και πάντα χτενισμένος,
Τότε που και ο θάνατος, ήταν καλά κρυμμένος.
Και κάθε φορά που έβρισκε, μια όμορφη ιδέα,
Σκεφτόταν πόσο άχρηστη, είναι χωρίς παρέα.

Μα μια μέρα όμως τρομερή, μια μέρα φωτισμένη,
Την πόρτα ήρθε και χτύπησε μια κόρη ιδρωμένη
«Γρήγορα, σηκωθείτε, μην κάθεστε άλλο μέσα»
«Ελάτε προς την πλατεία, να δείτε την κοντέσα»
Τα έχασε, μα ήταν δυνατόν; Τι μέρα να του πούνε,
Ότι θα δει εκείνη που γι αυτήν σε όλη τη γη μιλούνε!!

Ντύθηκε στο πι και φί, και έτρεχε στους δρόμους
Και ήταν όλοι βρώμικοι, τίγκα στους αστυνόμους
«Τηρούμε την τάξη στο χωριό», έτσι παντού ελέγαν
«Γιατί μια τέτοια άφιξη, δεν είναι για τον καθένα,
..Για σένα μιλάω γέροντα, αυτό που λέω θα γίνει,
..Έχεις μια φάτσα βρώμικη, δεν σου ‘χω εμπιστοσύνη»

Μετά τα λόγια τα σκληρά, έσκυψε το κεφάλι,
Περίλυπος και έκαμε, σπίτι να πάει πάλι,
Και εκείνη την ώρα άκουσε, ήχους από μια μπάντα
Ήταν η μπάντα του χωριού, και έπαιζε τη λαμπάντα.
Τόσο ωραία μουσική, τι θεία μελωδία,
Τέτοια που και ένας άσχετος θα έλεγε μαγεία

Και πίσω, σε μια άμαξα, πίσω από τις οκτάβες
Έτρωγε η κοντέσα μας νόστιμους μπακλαβάδες,
Πιο λαμπερή από το φώς, πιο καθαρή απ’ το χάδι
Την κοίταζε και έλεγε, μόνος του στο σκοτάδι:
«Θεέ μου τι μου έκανες, και ας έχεις το αλάθητο
Αφού είδα τόση ομορφιά, ας δώ και εγώ το θάνατο»

Και ευθείς που τον ακούσανε, τέσσερις αστυνόμοι,
Έβγαλαν τα περίστροφα και άλλα όπλα ακόμη:
Ένα μαχαίρι κοφτερό, ντουφέκια άλλα τρία
Και τρέξαν καταπάνω του, με μίσος και μανία
Τον έσφαξαν στο γόνατο, μα τέτοια χαρά είχε μέσα
Που είχε επιτέλους δει, την όμορφη κοντέσα.

22 March 2011

Butterfly Effect

Αν δεν υπήρχε ο «όχι Στέλιο – μη» ίσως και να ήμασταν ευτυχισμένοι. Αν αναρωτιέσαι ποιος είναι ο «όχι Στέλιο – μη» και τι σχέση έχει με την ευτυχία μας τότε α) δεν είσαι fan του Στέλιου και β) δεν έχεις ακούσει ποτέ για το φαινόμενο της πεταλούδας. Και τα δύο, έχε υπόψη σου, είναι περίεργο να συμβαίνουν. Δηλαδή εγώ δεν θα σε έκανα παρέα. Όπως και να έχει, θα μπω στον κόπο να σου εξηγήσω το β.

Το φαινόμενο της πεταλούδας λοιπόν, αναφέρεται σε μία ακραία έκφανση της θεωρίας του χάους σύμφωνα με την οποία «αν μια πεταλούδα κινήσει τα φτερά της στον Αμαζόνιο, μπορεί να φέρει βροχή στην Κίνα». Αν δεν κάνω λάθος έχουν βγει και καμιά εικοσαριά ταινίες για αυτό το θέμα.

Για να το κάνουμε λίγο πιο πραγματιστικό, το αν θα επιλέξεις να φας τα Captain Iglo με κέτσαπ ή με μαγιονέζα μπορεί να οδηγήσει σε ένα ντόμινο γεγονότων που είναι ικανά να αλλάξουν την ζωή σου για πάντα.

Θα το απλοποιήσω κι άλλο. Ας πούμε ότι είσαι στο δρόμο για το σούπερ μάρκετ κι έχεις αποφασίσει να φας Captain Iglo με κέτσαπ. Λίγο πριν το ράφι, ο καλύτερος σου φίλος (ο οποίος είναι και γαμώ τα παιδιά κι ας μην τον παίρνεις στο μέγαρο) σου λέει «καλύτερα να πάρεις μαγιονέζα». Ιδού. Μόλις μπήκες στην διαδικασία της επιλογής. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήσουν και τόσο σίγουρος για το ότι θέλεις κέτσαπ. Αν ήσουν καρτούν θα εμφανιζόταν πάνω από το κεφάλι σου ένα τεράστιο ερωτηματικό.  Αυτό το ερωτηματικό σε βασανίζει. 

Το υποσυνείδητο σου χτυπάει 100% CPU. Μέχρι να φτάσεις στο ράφι έχεις αλλάξει τόσες φορές γνώμη που πλέον δεν είσαι σίγουρος ούτε καν για τα Captain Iglo.  Δηλαδή αυτά που μέχρι τότε θεωρούσες δεδομένα τώρα πια είναι σκόνη στον άνεμο. Προκειμένου να αποφύγεις να κάνεις την επιλογή ανάμεσα στην κέτσαπ και την μαγιονέζα, θα μπορούσες να φας πίτσα ή να βράσεις μακαρόνια. Πέρασε κι αυτό από το μυαλό σου. Νιώθεις αδύναμος και ανασφαλής. Ξαφνικά δεν έχεις προσωπικότητα. Τα εκατοντάδες βιβλία που έχεις διαβάσει φαντάζουν ανήμπορα να σε βοηθήσουν καθώς στέκεσαι μπροστά στο ράφι με τις μαγιονέζες. Δεν είναι η κέτσαπ το πρόβλημα. Είναι αυτό το οποίο αντιπροσωπεύει για σένα.

Όπως σε όλα τα σταυροδρόμια της ζωής έχεις δύο επιλογές. Η μία είναι να πάρεις την κέτσαπ. Να ακολουθήσεις το αρχικό σου ένστικτο. Άλλωστε όλα τα παραπάνω είναι βλακείες. Μιλάμε για μια κωλο-κέτσαπ λες και είναι  η σημαντικότερη απόφαση της ζωής σου. Η άλλη επιλογή είναι να πάρεις την μαγιονέζα. Μια χαρά γεύση έχει. Αλλά πολύ ασχολήθηκες και ο καιρός χαλάει. Έχει μείνει ένα τελευταίο κρύο για να βγει και αυτός ο χειμώνας. Τελικά αγοράζεις την κέτσαπ. Την βάζεις βιαστικά στην σακούλα μαζί με τα Captain Iglo και ξεκινάς για το σπίτι.

Στο σπίτι τα πράγματα είναι απλά. Βάζεις στο τηγάνι τα Captain Iglo και μετά από λίγο βρίσκονται έτοιμα στο πιάτο σου. Ανοίγεις την κέτσαπ, περιλούζεις τα fish sticks και τα τρως μπροστά στην τηλεόραση. Κοιμάσαι. Ξυπνάς. Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Αυτός ο κόσμος δεν αλλάζει με τίποτα.

Αν έπαιρνες την μαγιονέζα όμως;

Αν έπαιρνες την μαγιονέζα φίλε μου, τώρα θα ήσουν ευτυχισμένος. Εγώ προσπάθησα να σου το πω αλλά δεν άκουσες. Διάβασε τι έχασες:

Μπροστά στο ράφι η επιλογή είναι ξεκάθαρη. Μαγιονέζα, τι άλλο. Για να το είπε ο καλύτερος σου φίλος κάτι θα ξέρει. Καμιά φορά θα πρέπει να ακολουθείς το ένστικτο σου ακόμα κι αν η λογική σε οδηγεί αλλού. Παίρνεις την μαγιονέζα λοιπόν. Στο διάδρομο για το ταμείο συναντάς την χαμηλοκώλα η οποία μαζεύει τα πράγματα της. Από το ύφος της καταλαβαίνεις ότι τελικά δεν ανανεώθηκε η σύμβαση της. Τι να έφταιξε;

Στο δρόμο ακούς Γεωργίου όπως κάθε απόγευμα. Κοιτάς νευρικά το κινητό σου. Ούτε ένα sms. Μπορεί να μην είσαι τόσο excited όσο το ubuntu αλλά ένα sms το δικαιούσαι. Φτάνεις σπίτι με μία πικρή γεύση στο στόμα. Η πρώτη σου δουλειά είναι να βγάλεις το τηγάνι από το ντουλάπι. Το αλείφεις λάδι και αδειάζεις πάνω του όλο το κουτί με τα Captain Iglo. Ξανακοιτάς το κινητό σου. Μέχρι να γράψεις «θέλω να σε δω σήμερα» τα fish sticks είναι έτοιμα. Κάθεσαι στο μικρό τραπέζι της κουζίνας και βάζεις μία μεγάλη κουταλιά μαγιονέζας στο πιάτο σου. Δεν γαμιέται. Βάζεις άλλη μία. Σήμερα θα το γλεντήσεις. Χτυπάει το κινητό. Σου λέει ότι έχει κάποιο πρόβλημα ο compiler και μπορεί να αργήσει. Καλύτερα να βρεθείτε άλλη φορά. Αυτό ήταν. Ήταν η απάντηση που περίμενες για να σταματήσεις να ασχολείσαι με αυτή την χαμένη υπόθεση. O compiler ρε μαλακα; Δηλαδή ο αντίζηλος σου είναι μια παπαριά που έφτιαξε ένας Φιλανδός επειδή είχε πολύ ελεύθερο χρόνο; Σε πέντε λεπτά δεν υπάρχει τίποτα στο πιάτο. Η μαγιονέζα είχε περίεργη γεύση. Τα πάντα έχουν περίεργη γεύση. Ιδρώνεις. Σηκώνεσαι και τρέχεις προς το μπάνιο. Ανοίγεις με τρεμάμενα χέρια την βρύση. Λίγο νερό. Πανικός. Τα πάντα γίνονται άσπρα. Στο βάθος ακούς κάτι να χτυπάει, κάτι να ανοίγει. Μετά πάλι αυτό το κρύο άσπρο.

Ξυπνάς σε κάτι που μοιάζει με δωμάτιο νοσοκομείου. Βασικά είναι πράγματι ένα δωμάτιο νοσοκομείου. Στο βάθος διακρίνεις δύο φιγούρες που μιλάνε μεταξύ τους. Η μία αντιλαμβάνεται ότι συνέρχεσαι και τρέχει προς το μέρος σου.

«Τι χαζή που ήμουν. Έπρεπε να συμβεί αυτό για να καταλάβω ποια πραγματικά είναι τα σημαντικά πράγματα στην ζωή; Τέρμα το ubuntu… Τώρα υπάρχεις μόνο εσύ για εμένα».

Έτσι λοιπόν, μετά την έξοδο σου από το νοσοκομείο, παντρεύεσαι, κάνεις τέσσερα παιδιά και ζεις ευτυχισμένος για πάντα.

Σημ: Για να μην έχει κενά η ιστορία, η χαμηλοκώλα απολύθηκε γιατί έβαλε ραδιενεργές μαγιονέζες στο ράφι (εισαγωγή από ιαπωνία).

18 March 2011

Συνταγές με χαμηλά λιπαρά για καταθληπτικούς

Είναι μια μεγάλη μπάλα που κυλάει που κυλάει που κυλάει-και σπάνια σταματάει. Κυλάει στα χώματα της αυλής μου, της αυλής εκείνης με τα κόκκινα τριαντάφυλλα. Τα κόκκινα μάγουλά που κάποτε με κάναν κόκκινο- εκείνα τα φουσκωτά όμορφα μάγουλα. Τετάρτες με αυτοκτονίες και παρασκευές με κοάλα, τη ρόδα αμα πιάσω γίνομαι αφρικάνα. Τα δικά σου μέρη η ευρώπη, τα δικά μου μέρη εσύ. Το βουνό σμίγει με το άλλο το βουνό (τον ταυγετο??), μην ακούς τις μαλακίες της γιαγιάς σου-είναι έξυπνη γυναίκα μα μαλθακή και πίνει περισσότερο τσίπουρο από το επιτρεπτό. Θυμάσαι που την λέγαμε την ζωή μας «Πουτάνα»; Ακόμα έτσι την φωνάζω-έχει πολύ πλάκα να λες την πουτάνα, «Πουτάνα» και έχει επίσης πλάκα να λες τον μεσημεριανό ήλιο σαβουρογάμη. Λιγότερη πλάκα σαφώς έχει να γράφεις ένα ποίημα ή να παίζεις πιάνο, όπως παίζουν μερικές ποικιλίες τζιτζικιών. Ζεματισμένα τζιτζίκια είναι τώρα τα όνειρα που έκανα. Καλά να πάθεις, θα μου πεις, ποιος κάνει όνειρα σήμερα; Ζεματισμένα ανθρωπάκια (οι καλύτεροι σου φίλοι) θέλουν να χορέψουν αλλά η αγριοφωνάρα σου δεν τα αφήνει. Είσαι φάλτσα. Οι καλύτεροι φίλοι που έχουμε είναι και οι μοναδικοί. Το καλύτερο είναι και το μοναδικό. Το χειρότερο είναι του αλουνού. Του γείτονα του μαλάκα και της μουνάρας που φαντάζεται ο καθένας όταν αποφασίζει να αποδράσει. Κοίτα με στα πόδια. Μετά κοίτα στον ουρανό-χωρίς να στραβολαιμιάσεις. Βλέπεις τα γόνατά μου; Είναι μαύρα σαν εσένα, έπεσα και χτύπησα, προσπάθησα να μπώ με στυλ σε κάμπριο μάυρο. Είσαι μαύρη και είμαι μαύρος. Είσαι ότι είμαι, είμαι ότι ήσουνα, θα είμαι αυτό που δεν ήσουνα ποτέ (ποτέ δεν ήμουν τίποτα). Πίνω πίνω πίνω ότι υπάρχει, αν είναι μπόμπα τόσο το καλύτερο για μένα. Τα καθαρά ποτά είναι για τους άλλους. Έσκασε η βόμβα και από μέσα βγήκε μια χθεσινή τυρόπιτα: το μυστικό συστατικό του έρωτα. Το τυρί. Το λιωμένο τυρί βρωμάει πιο πολύ και από μένα. Έτσι περνάω απαρατήρητος σαν την Μαρία στο «επάγγελμα ρεπόρτερ». Εσύ μόνο με πρόσεξες- μια τρελή ματιά στην μπαρόκ μουσική. Σαν ποντίκι με μυρίστηκες και πιάστηκες στην φάκα του φαλλοκρατισμού. Δεν αντέχω να μου λες πως δεν αντέχεις. Είναι σαν να μου λες πως δεν αντέχεις. Κατάλαβα σωστά, περίμενες υπερβολικά, τα μάτια μου σύντομα θα σε ξεχάσουν όπως ξεχνάς ανοικτό το ψυγείο. Θα μπω στο ψυγείο, θα αγκαλιάσω τα παριζάκια, τα τυριά, θα βουτήξω μέσα στο γάλα. Δεν ξέρω πώς να σου πω αυτό που θέλω να πω. Δεν ξέρω πώς να μην θέλω αυτό που πρέπει να θέλω. Ξέρω άλλα πράγματα όμως: Ξέρω να σαστίζομαι.

04 March 2011

Ψόφος


Δεν μπορώ να σας καταλάβω εσάς τους ανθρώπους. Αν πεις σε κάποιον τυχαίο στο δρόμο ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε σε 7 ημέρες από έναν μουσάτο κυριουλη θα σε πιστέψει. Αν του πεις να μην κάτσει στο τάδε παγκάκι επειδή είναι φρεσκοβαμμένο θα σύρει το δάχτυλο του πάνω στο ξύλο για να δει αν πράγματι του λες αλήθεια.

Ζω και αναπνέω για την μέρα που θα ξυπνήσω και θα έχουν εξαφανιστεί όλα τα κλισέ. Τελευταία φορά που έλεγξα είχαμε 2011 και είναι καιρός να σταματήσουμε να συμπεριφερόμαστε όπως την προηγούμενη χιλιετία και να κάνουμε κάτι άλλο με την ζωή μας.  Είχαμε και μια δεκαετία τράτο. 

Δεν μπορεί ρε πούστη μου. Το 99,85% του DNA μας πρέπει να είναι ολόιδιο με αυτό του αυστραλοπίθηκα. Η μόνη διαφορά είναι η γραβάτα. Δεν εξηγείται αλλιώς. Κατάλαβε με! Ψάχνω να βρω μια επιστημονική εξήγηση για να καλμάρω την τσαντίλα μου. Να αποδεχτώ ρε παιδί μου την γαμημένη την φύση όπως αποδέχομαι το χαλάζι στο καινούργιο μου αυτοκίνητο.

Ακόμα κι αυτή η γκρίνια που βγάζω τώρα είναι προβλεπόμενη, καθόλου πρωτότυπη και ξέρετε ακριβώς που θα καταλήξει. Σε μία λίστα από τα κλισέ που με εκνευρίζουν περισσότερο. Η σειρά είναι τυχαία.

Lets go.

α) Κάθε καλοκαίρι καίγεται ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου του λεκανοπεδίου. Είτε δεν ξέρετε την σημασία της λέξης «τελευταίος» είτε αποτελείται από φοίνικες και κατά την διάρκεια του χειμώνα αναγεννιέται από τις στάχτες του για να ξανακαεί το επόμενο καλοκαίρι. Έτσι και μου ξαναπείς στις ειδήσεις ότι κάηκε ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου, θα μάθω που μένεις και θα σε τσιμεντώσω στο κοντινότερο καμένο δάσος. Μαζί με όλη σου την οικογένεια. Κάφρε.

β) Άμα είναι Παρασκευή και με συναντήσεις στον ψύκτη του νερού να έχεις στο μυαλό σου ότι είμαι εκεί αποκλειστικά και μόνο για να πιω νερό. Αν ήθελα συζήτηση θα είχα φίλους. Έτσι και με ξαναρωτήσεις τι θα κάνω το Σαββατοκύριακο θα σε ψεκάσω με υγρό άζωτο και μετά θα σε χτυπήσω με ρόπαλο του μπέιζμπολ. Πρώτον, δεν σε χωνεύω και δεύτερον δεν δίνεις δεκάρα για το τι θα κάνω το Σαββατοκύριακο. Γι αυτό σκάσε και απλά πιες νερό.

 γ) Όταν τρακάρω με το αυτοκίνητο μην προσπαθείς να με παρηγορήσεις με μαλακίες επιχειρήματα. Βασικά μην προσπαθείς να παρηγορήσεις καθόλου. Δεν χρειάζομαι παρηγοριά.  Χρειάζομαι καινούργιο αυτοκίνητο. Τις παπαριές του τύπου «την υγειά μας να έχουμε» και «λαμαρίνες είναι, δεν βαριέσαι» να τις πεις στο μάστορα στο συνεργείο μπας και μου το φτιάξει τσάμπα. Αλλιώς βούλωσε το και ασχολήσου με την ευτυχία σου.

δ) Έτσι και μου ξανακάνεις διάγνωση για το τι προκαλεί τον πόνο που νιώθω στο χ μέρος του σώματος μου χωρίς να έχεις τελειώσει την ιατρική, θα σου κάνω λαπαροσκόπηση . Στο μάτι.

ε) Aν είσαι gay, μην μου το πεις για να τεστάρεις αν είμαι ανοιχτό μυαλό. Δεν με ενδιαφέρει να μάθω τις σεξουαλικές σου προτιμήσεις. Είναι σαν να γνωρίζεις κάποιον και να του λες «Γεια σου. Με λένε Γιάννη και μου αρέσουν οι γυναίκες. Χάρηκα». Κατάλαβε επιτέλους ότι το να δηλώνεις τις και καλά αντικομφορμιστικές σεξουαλικές σου προτιμήσεις κάνουν εσένα ρατσιστή με τον εαυτό σου. Δεκάρα δεν δίνω ακόμα κι αν την βρίσκεις με το να γλύφεις πόμολα. ΟΚ τώρα; Δεν πρόκειται να αντιδράσω. Πίστεψε με.

στ) Έτσι και σε δω να διαβάζεις βιβλία του τύπου «Δέκα βήματα προς την ευτυχία» θα το κάνω μασούρι και θα στο βάλω στο ρουθούνι. Τράβα στο Θιβέτ και κάτσε εκεί για πάντα μπας και γλιτώσουμε από εσένα. Στον κόσμο που ζω εγώ δεν γίνεσαι ευτυχισμένος ακολουθώντας τις συμβουλές της κάθε κακοπαντρεμένης θείας που θέλει να το παίξει συγγραφέας.

ζ) Αν σε ακούσω να λες «δεν υπάρχουν πια άντρες» θα σε πατήσω με οδοστρωτήρα χωρίς λόγο. Αντριλίκι. Το ίδιο θα πάθουν και οι διάφοροι κάφροι που λένε «αααααχ δεν υπάρχουν πια ποδοσφαιριστές», «αααααχ δεν υπάρχουν πια κιθαρίστες». Πρόσεξε καλά.

η) Οι διασκευές λέγονται διασκευές γιατί είναι το ίδιο κομμάτι αλλαγμένο. Αν ο σκοπός της διασκευής ήταν να παίξει κάποιο συγκρότημα ένα τραγούδι άλλου συγκροτήματος ακριβώς με τον ίδιο τρόπο θα λεγόταν «μίμηση». Έτσι και τολμήσεις και πεις ότι το τάδε συγκρότημα «σκότωσε» το χ κομμάτι επειδή το έκανε διασκευή, θα πάθεις ότι και το κομμάτι. Ροκά του κώλου.

θ) Αν δεν σου αρέσει ο αμερικάνικος κινηματογράφος και ΔΕΝ είσαι Ταλιμπάν, τότε να ξέρεις το εξής: δεν είσαι special. Είσαι ψεύτης. Και δεν κάνεις εντύπωση σε κανέναν. Ξεπέρασε το.

ι) Αν πηγαίνεις σε μαγαζιά με face control είσαι αδελφή.

Τα είπα και ηρέμησα.
Καλό τριήμερο να έχετε. Καλά κούλουμα. Και να πετάξετε αητό. Αλήθεια που θα πάτε;

01 March 2011

Hypnos

Θυμάσαι στο στρατό που έλεγες «όσο περισσότερο κοιμάσαι, τόσο λιγότερο υπηρετείς»; Ε λοιπόν το ίδιο ισχύει και για την ζωή. Ειδικά αν έχεις επιλόχειο, το μόνο πράγμα που μπορεί να σε βγάλει από το τέλμα είναι ο ύπνος. 

Μέχρι και οι Τρύπες το λένε: «ο ύπνος είναι ο καλύτερος γιατρός». Να σου θυμίσω επίσης ότι στο Matrix, ο πιο γαμάτος ήρωας λεγόταν Μορφέας. Οι RΕΜ έχουν βγάλει το όνομα τους από το στάδιο του ύπνου στο οποίο συμβαίνουν τα όνειρα. Το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό μετά το sex είναι ο ύπνος (εκτός κι αν είσαι γυναίκα ή gay, οπότε σου έρχεται κάποιο τραγούδι του Χατζηγιάννη).

Οι περισσότεροι γιατροί συμφωνούν ότι ο ύπνος είναι απαραίτητος. Μερικές ημέρες χωρίς ύπνο μπορούν να σε σκοτώσουν. Πριν το κάνουν όμως αυτό θα σε μετατρέψουν σε ένα τυπάκι που συμπεριφέρεται σαν τον Hannibal Lecter και τον Charles Manson μαζί. 

Ο ύπνος είναι το καλύτερο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί. Θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσεις να ασχολείσαι με ανούσια πράγματα και απλά να κοιμηθείς. Διάβασε μερικά ενδιαφέροντα πράγματα για τον ύπνο μπας και σε καταφέρω:

α) Το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που κάποιος έμεινε ξύπνιος είναι 18 ημέρες, 21 ώρες και 40 λεπτά. Ο τύπος που κέρδισε το βραβείο του «μαραθώνιου χωρίς ύπνο» παρουσίασε παραισθήσεις, παράνοια, αλλοίωση της πραγματικότητας και προβλήματα μνήμης. Fail.

β) Κάποια τυπάκια μπορούν να κοιμηθούν και με ανοιχτά τα μάτια. Κάποια άλλα μπορούν να κοιμηθούν ανεξέλεγκτα οπουδήποτε κι αν βρίσκονται, οτιδήποτε κι αν κάνουν (ναρκοληψία). Win.

γ) Ένα μωρό στην οικογένεια στοιχίζει στους γονείς 400-750 ώρες ύπνου τον πρώτο χρόνο. Use condoms.

δ) Ο ελέφαντας είναι το μοναδικό ζώο το οποίο μπορεί και κοιμάται όρθιο. Πρόσφατες όμως έρευνες στο εργαστήριο έχουν δείξει ότι το ίδιο μπορούν να κάνουν και οι έλληνες φαντάροι καθώς επίσης και κάποια στελέχη πολυεθνικών (πάλι έλληνες).

ε) Οι επιστήμονες ακόμα προσπαθούν να εξηγήσουν το αποτέλεσμα μίας έρευνας του 1998 στην οποία ο κύκλος του ύπνου έκανε reset όταν έριχναν φως με ένα φακό πίσω από τα γόνατα των ανθρώπων που κοιμόντουσαν. Τοιοιοιοιοιοιοιοιονκ. Good luck on that.

στ) Κατά την διάρκεια του βομβαρδισμού του Κοσσόβου, ο αμερικάνικος απελευθερωτικός στρατός χρησιμοποίησε μία πειραματική μέθοδο για να κρατάει τους πιλότους ξύπνιους για 36 ώρες.

ζ) Αν μείνεις 17 ώρες ξύπνιος έχεις ακριβώς τα ίδια συμπτώματα σαν να είχες συγκέντρωση αλκοόλ στο αίμα σου της τάξης των 0,05%. Με άλλα λόγια, αν είσαι αλκοολικός και δεν έχεις λεφτά, μείνε ξύπνιος και περίμενε.

η) Η οικολογική καταστροφή από διαρροή πετρελαίου της Exxon στην Αλάσκα το 1989 οφείλεται σε ανθρώπινο λάθος λόγω έλλειψης ύπνου. Η έλλειψη ύπνου έπαιξε ρόλο και στο Τσερνομπίλ καθώς επίσης και στην έκρηξη του Challenger. Μπορεί να έπαιξε ρόλο και στην γέννηση σου. Ψάξτο.

θ) Αν δεν μπορούμε να κοιμηθούμε, θα πρέπει να βάλουμε το air-condition στους -18 βαθμούς. Ακόμα κι αν είναι χειμώνας. Το κρύο δρα ως υπνωτικό χάπι για τον οργανισμό μας. Γι αυτό τα καλοκαίρια δεν σε παίρνει εύκολα ο ύπνος καθώς επίσης τους χειμώνες δεν μπορείς να σηκωθείς το πρωί επειδή και καλά σε «σκεπάζει το στρώμα». Εγώ να προσθέσω, με την τετράγωνη λογική μου, ότι όταν έχεις πυρετό κανονικά δεν θα έπρεπε να σε παίρνει ο ύπνος, ενώ συμβαίνει το αντίθετο. Κάπου βρωμάει αυτή η θεωρία. Anyway.

ι) Αν δεν κοιμηθείς καλά για τρεις νύχτες στην σειρά και πιεις τρία ποτά, θα είναι σαν να έχεις πιει έξι. Έτσι γλιτώνεις λεφτά.

κ) Σε περίπτωση που βρεις μία κοιμισμένη πάπια και την πάρεις στο κυνήγι τότε αυτή έχει την δυνατότητα να ξυπνήσει μόνο τον μισό εγκέφαλο της προκειμένου να ισορροπήσει την ανάγκη για επιβίωση με την ανάγκη για ύπνο. Δεν σε χάλασε. Win.

λ) Έρευνες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες χρειάζονται μία ώρα ύπνο παραπάνω από τους άντρες. Οι χιμπατζήδες χρειάζονται 2 ώρες παραπάνω. Need I say more?

μ) Ένας φυσιολογικός άνθρωπος κοιμάται το 1/3 της ζωής του. Εγώ είμαι ξύπνιος το 1/3 της ζωής μου.

ν) Ο Andy Warhol ξέρει καλύτερα!


Καληνύχτα και καλή τύχη.