18 March 2011

Συνταγές με χαμηλά λιπαρά για καταθληπτικούς

Είναι μια μεγάλη μπάλα που κυλάει που κυλάει που κυλάει-και σπάνια σταματάει. Κυλάει στα χώματα της αυλής μου, της αυλής εκείνης με τα κόκκινα τριαντάφυλλα. Τα κόκκινα μάγουλά που κάποτε με κάναν κόκκινο- εκείνα τα φουσκωτά όμορφα μάγουλα. Τετάρτες με αυτοκτονίες και παρασκευές με κοάλα, τη ρόδα αμα πιάσω γίνομαι αφρικάνα. Τα δικά σου μέρη η ευρώπη, τα δικά μου μέρη εσύ. Το βουνό σμίγει με το άλλο το βουνό (τον ταυγετο??), μην ακούς τις μαλακίες της γιαγιάς σου-είναι έξυπνη γυναίκα μα μαλθακή και πίνει περισσότερο τσίπουρο από το επιτρεπτό. Θυμάσαι που την λέγαμε την ζωή μας «Πουτάνα»; Ακόμα έτσι την φωνάζω-έχει πολύ πλάκα να λες την πουτάνα, «Πουτάνα» και έχει επίσης πλάκα να λες τον μεσημεριανό ήλιο σαβουρογάμη. Λιγότερη πλάκα σαφώς έχει να γράφεις ένα ποίημα ή να παίζεις πιάνο, όπως παίζουν μερικές ποικιλίες τζιτζικιών. Ζεματισμένα τζιτζίκια είναι τώρα τα όνειρα που έκανα. Καλά να πάθεις, θα μου πεις, ποιος κάνει όνειρα σήμερα; Ζεματισμένα ανθρωπάκια (οι καλύτεροι σου φίλοι) θέλουν να χορέψουν αλλά η αγριοφωνάρα σου δεν τα αφήνει. Είσαι φάλτσα. Οι καλύτεροι φίλοι που έχουμε είναι και οι μοναδικοί. Το καλύτερο είναι και το μοναδικό. Το χειρότερο είναι του αλουνού. Του γείτονα του μαλάκα και της μουνάρας που φαντάζεται ο καθένας όταν αποφασίζει να αποδράσει. Κοίτα με στα πόδια. Μετά κοίτα στον ουρανό-χωρίς να στραβολαιμιάσεις. Βλέπεις τα γόνατά μου; Είναι μαύρα σαν εσένα, έπεσα και χτύπησα, προσπάθησα να μπώ με στυλ σε κάμπριο μάυρο. Είσαι μαύρη και είμαι μαύρος. Είσαι ότι είμαι, είμαι ότι ήσουνα, θα είμαι αυτό που δεν ήσουνα ποτέ (ποτέ δεν ήμουν τίποτα). Πίνω πίνω πίνω ότι υπάρχει, αν είναι μπόμπα τόσο το καλύτερο για μένα. Τα καθαρά ποτά είναι για τους άλλους. Έσκασε η βόμβα και από μέσα βγήκε μια χθεσινή τυρόπιτα: το μυστικό συστατικό του έρωτα. Το τυρί. Το λιωμένο τυρί βρωμάει πιο πολύ και από μένα. Έτσι περνάω απαρατήρητος σαν την Μαρία στο «επάγγελμα ρεπόρτερ». Εσύ μόνο με πρόσεξες- μια τρελή ματιά στην μπαρόκ μουσική. Σαν ποντίκι με μυρίστηκες και πιάστηκες στην φάκα του φαλλοκρατισμού. Δεν αντέχω να μου λες πως δεν αντέχεις. Είναι σαν να μου λες πως δεν αντέχεις. Κατάλαβα σωστά, περίμενες υπερβολικά, τα μάτια μου σύντομα θα σε ξεχάσουν όπως ξεχνάς ανοικτό το ψυγείο. Θα μπω στο ψυγείο, θα αγκαλιάσω τα παριζάκια, τα τυριά, θα βουτήξω μέσα στο γάλα. Δεν ξέρω πώς να σου πω αυτό που θέλω να πω. Δεν ξέρω πώς να μην θέλω αυτό που πρέπει να θέλω. Ξέρω άλλα πράγματα όμως: Ξέρω να σαστίζομαι.

2 comments:

DonnaBella said...

afou sastizesai akoma, de mporei, kapoia elpida mallon tha yparxei. kata ta alla, emetos. :-P

xtapodi said...

den ine efkolo na sastizomai....spania diatirw to sastisma sta epithimita epipeda.

mono agaph.
xtapodia