22 March 2011

Butterfly Effect

Αν δεν υπήρχε ο «όχι Στέλιο – μη» ίσως και να ήμασταν ευτυχισμένοι. Αν αναρωτιέσαι ποιος είναι ο «όχι Στέλιο – μη» και τι σχέση έχει με την ευτυχία μας τότε α) δεν είσαι fan του Στέλιου και β) δεν έχεις ακούσει ποτέ για το φαινόμενο της πεταλούδας. Και τα δύο, έχε υπόψη σου, είναι περίεργο να συμβαίνουν. Δηλαδή εγώ δεν θα σε έκανα παρέα. Όπως και να έχει, θα μπω στον κόπο να σου εξηγήσω το β.

Το φαινόμενο της πεταλούδας λοιπόν, αναφέρεται σε μία ακραία έκφανση της θεωρίας του χάους σύμφωνα με την οποία «αν μια πεταλούδα κινήσει τα φτερά της στον Αμαζόνιο, μπορεί να φέρει βροχή στην Κίνα». Αν δεν κάνω λάθος έχουν βγει και καμιά εικοσαριά ταινίες για αυτό το θέμα.

Για να το κάνουμε λίγο πιο πραγματιστικό, το αν θα επιλέξεις να φας τα Captain Iglo με κέτσαπ ή με μαγιονέζα μπορεί να οδηγήσει σε ένα ντόμινο γεγονότων που είναι ικανά να αλλάξουν την ζωή σου για πάντα.

Θα το απλοποιήσω κι άλλο. Ας πούμε ότι είσαι στο δρόμο για το σούπερ μάρκετ κι έχεις αποφασίσει να φας Captain Iglo με κέτσαπ. Λίγο πριν το ράφι, ο καλύτερος σου φίλος (ο οποίος είναι και γαμώ τα παιδιά κι ας μην τον παίρνεις στο μέγαρο) σου λέει «καλύτερα να πάρεις μαγιονέζα». Ιδού. Μόλις μπήκες στην διαδικασία της επιλογής. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήσουν και τόσο σίγουρος για το ότι θέλεις κέτσαπ. Αν ήσουν καρτούν θα εμφανιζόταν πάνω από το κεφάλι σου ένα τεράστιο ερωτηματικό.  Αυτό το ερωτηματικό σε βασανίζει. 

Το υποσυνείδητο σου χτυπάει 100% CPU. Μέχρι να φτάσεις στο ράφι έχεις αλλάξει τόσες φορές γνώμη που πλέον δεν είσαι σίγουρος ούτε καν για τα Captain Iglo.  Δηλαδή αυτά που μέχρι τότε θεωρούσες δεδομένα τώρα πια είναι σκόνη στον άνεμο. Προκειμένου να αποφύγεις να κάνεις την επιλογή ανάμεσα στην κέτσαπ και την μαγιονέζα, θα μπορούσες να φας πίτσα ή να βράσεις μακαρόνια. Πέρασε κι αυτό από το μυαλό σου. Νιώθεις αδύναμος και ανασφαλής. Ξαφνικά δεν έχεις προσωπικότητα. Τα εκατοντάδες βιβλία που έχεις διαβάσει φαντάζουν ανήμπορα να σε βοηθήσουν καθώς στέκεσαι μπροστά στο ράφι με τις μαγιονέζες. Δεν είναι η κέτσαπ το πρόβλημα. Είναι αυτό το οποίο αντιπροσωπεύει για σένα.

Όπως σε όλα τα σταυροδρόμια της ζωής έχεις δύο επιλογές. Η μία είναι να πάρεις την κέτσαπ. Να ακολουθήσεις το αρχικό σου ένστικτο. Άλλωστε όλα τα παραπάνω είναι βλακείες. Μιλάμε για μια κωλο-κέτσαπ λες και είναι  η σημαντικότερη απόφαση της ζωής σου. Η άλλη επιλογή είναι να πάρεις την μαγιονέζα. Μια χαρά γεύση έχει. Αλλά πολύ ασχολήθηκες και ο καιρός χαλάει. Έχει μείνει ένα τελευταίο κρύο για να βγει και αυτός ο χειμώνας. Τελικά αγοράζεις την κέτσαπ. Την βάζεις βιαστικά στην σακούλα μαζί με τα Captain Iglo και ξεκινάς για το σπίτι.

Στο σπίτι τα πράγματα είναι απλά. Βάζεις στο τηγάνι τα Captain Iglo και μετά από λίγο βρίσκονται έτοιμα στο πιάτο σου. Ανοίγεις την κέτσαπ, περιλούζεις τα fish sticks και τα τρως μπροστά στην τηλεόραση. Κοιμάσαι. Ξυπνάς. Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Αυτός ο κόσμος δεν αλλάζει με τίποτα.

Αν έπαιρνες την μαγιονέζα όμως;

Αν έπαιρνες την μαγιονέζα φίλε μου, τώρα θα ήσουν ευτυχισμένος. Εγώ προσπάθησα να σου το πω αλλά δεν άκουσες. Διάβασε τι έχασες:

Μπροστά στο ράφι η επιλογή είναι ξεκάθαρη. Μαγιονέζα, τι άλλο. Για να το είπε ο καλύτερος σου φίλος κάτι θα ξέρει. Καμιά φορά θα πρέπει να ακολουθείς το ένστικτο σου ακόμα κι αν η λογική σε οδηγεί αλλού. Παίρνεις την μαγιονέζα λοιπόν. Στο διάδρομο για το ταμείο συναντάς την χαμηλοκώλα η οποία μαζεύει τα πράγματα της. Από το ύφος της καταλαβαίνεις ότι τελικά δεν ανανεώθηκε η σύμβαση της. Τι να έφταιξε;

Στο δρόμο ακούς Γεωργίου όπως κάθε απόγευμα. Κοιτάς νευρικά το κινητό σου. Ούτε ένα sms. Μπορεί να μην είσαι τόσο excited όσο το ubuntu αλλά ένα sms το δικαιούσαι. Φτάνεις σπίτι με μία πικρή γεύση στο στόμα. Η πρώτη σου δουλειά είναι να βγάλεις το τηγάνι από το ντουλάπι. Το αλείφεις λάδι και αδειάζεις πάνω του όλο το κουτί με τα Captain Iglo. Ξανακοιτάς το κινητό σου. Μέχρι να γράψεις «θέλω να σε δω σήμερα» τα fish sticks είναι έτοιμα. Κάθεσαι στο μικρό τραπέζι της κουζίνας και βάζεις μία μεγάλη κουταλιά μαγιονέζας στο πιάτο σου. Δεν γαμιέται. Βάζεις άλλη μία. Σήμερα θα το γλεντήσεις. Χτυπάει το κινητό. Σου λέει ότι έχει κάποιο πρόβλημα ο compiler και μπορεί να αργήσει. Καλύτερα να βρεθείτε άλλη φορά. Αυτό ήταν. Ήταν η απάντηση που περίμενες για να σταματήσεις να ασχολείσαι με αυτή την χαμένη υπόθεση. O compiler ρε μαλακα; Δηλαδή ο αντίζηλος σου είναι μια παπαριά που έφτιαξε ένας Φιλανδός επειδή είχε πολύ ελεύθερο χρόνο; Σε πέντε λεπτά δεν υπάρχει τίποτα στο πιάτο. Η μαγιονέζα είχε περίεργη γεύση. Τα πάντα έχουν περίεργη γεύση. Ιδρώνεις. Σηκώνεσαι και τρέχεις προς το μπάνιο. Ανοίγεις με τρεμάμενα χέρια την βρύση. Λίγο νερό. Πανικός. Τα πάντα γίνονται άσπρα. Στο βάθος ακούς κάτι να χτυπάει, κάτι να ανοίγει. Μετά πάλι αυτό το κρύο άσπρο.

Ξυπνάς σε κάτι που μοιάζει με δωμάτιο νοσοκομείου. Βασικά είναι πράγματι ένα δωμάτιο νοσοκομείου. Στο βάθος διακρίνεις δύο φιγούρες που μιλάνε μεταξύ τους. Η μία αντιλαμβάνεται ότι συνέρχεσαι και τρέχει προς το μέρος σου.

«Τι χαζή που ήμουν. Έπρεπε να συμβεί αυτό για να καταλάβω ποια πραγματικά είναι τα σημαντικά πράγματα στην ζωή; Τέρμα το ubuntu… Τώρα υπάρχεις μόνο εσύ για εμένα».

Έτσι λοιπόν, μετά την έξοδο σου από το νοσοκομείο, παντρεύεσαι, κάνεις τέσσερα παιδιά και ζεις ευτυχισμένος για πάντα.

Σημ: Για να μην έχει κενά η ιστορία, η χαμηλοκώλα απολύθηκε γιατί έβαλε ραδιενεργές μαγιονέζες στο ράφι (εισαγωγή από ιαπωνία).

4 comments:

Uri Teller said...

Δεν ξερω πως τα καταφερες αλλα απο τη στιγμη που το διαβασα θελω παση θυσια να φαω καπτεν ιγκλο.
Επισης, η ιδεα της σως απο μαγιονεζα και κετσαπ δε θα ηταν καπως πιο ευκολη και ικανοποιητικη λυση; Εγω αυτο θα' κανα. Αλλα, θα μου πεις, γι αυτο εμεινα κ ανυπαντρος....

kalamari said...

Τα καπτεν ιγκλο πρεπει να παρουν νομπελ φαγητου.

Theorema said...

Το έχετε καταλάβει πως κάτι τέτοια τρελλαίνουν τον κόσμο;...

Απίστευτο κείμενο!...
Από σήμερα θα βλέπω τη μαγιονέζα με άλλο μάτι,σας το ορκίζομαι!

kalamari said...

@Theorama Επειδη ζουμε απο τις διαφημισεις, να προτιμησεις την Kraft. Φχαριστουμε